संस्कृत-शब्दकोशः

विहीन विहेठक

विहृति

विहृतिः (स्त्री०) [वि+हृ+क्तिन्]


1. हटाना, दूर करना
2. क्रीडा, मनोविनोद, विहार
3. प्रसार ।


विहृति (स्त्री०) [वि+हन्+क्तिन्]


। प्रतिघात, अपसारण, विफलता, भग्नाशा, मनोभिः सोद्वेगैः प्रणय–विहतिध्वस्तरुचयः कि० १०।६३।

परिशिष्ट



Correction: