संस्कृत-शब्दकोशः

विपूय विप्र

विप्

विप् 10 A. (वेपयति-ते) To throw, cast.


विप् m.
1 A praiser, singer of hymns.
2 A wise man. −f.
1 Praise, a hymn.
2 A finger.



Correction: