विहस्त
विहापित
विहा
विहा 2 P. To leave, abandon, orsake, give up; विहाय लक्ष्मीपति- लक्ष्म कार्मुकं जटाधरः सन् जुहुधीह पावकं Ki. 1. 44; Me. 41; R. 2. 40; 5. 67, 73; 6. 7; 12. 102; 14. 48, 69; Ku. 3. 1. −Caus.
1 To give away.
2 To abandon, give up.
विहा ind. Heaven, paradise.