संस्कृत-शब्दकोशः

बिम्बौष्ठ बिलकारिन्

बिल

बिलम् (नपुंसकलिङ्ग)


निष्पत्ति− बिल (छेदने) "कः" (३-१-१३५)
व्युत्पत्ति− बिलति
प्रयोग− "उद्ववामेन्द्रसिक्ता भूर्बिलमग्नाविवोरगौ"
उल्लेख− रघु० १२-५

अर्थ−
१. प्वाल,
२. खाडल,
३. गुफा,
४. पहाड वा समथर जमिनको चर वा धाँजो ।


बिलः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
उच्चैःश्रवा घोडा ।


हेरौँ- बिल् धातु


हेरौँ- बिल् धातु



Correction: