संस्कृत-शब्दकोशः

बिल्लसू बिल्वकीया

बिल्व

बिल्वः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− बिल (भेदने) "बन्" (उ० ४-९५) । निपा० । वबयोरभेदः

अर्थ−
बेलको रूख ।


बिल्वम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
१. बेल (फल),
२. चार कर्ष वा चौसट्ठी माषाको एक तौल,
३. चार कर्ष वा एक मुठ्ठी बराबरको एक तौल ।



Correction: