संस्कृत-शब्दकोशः

बलिमन्दिर बलिश

बलिमुख

वाचस्पत्यम्

बलि(ली)मुख ||‍ पु० बलि(ली)युक्तं मुखमस्य शाक० त० । वानरे अमरः ।


शब्दकल्पद्रुमः

ब(व)लिमुखः || पुं, (बलिर्मुखे यस्य । यद्वा, बलि- श्चर्म्मसङ्कोचस्तद्युक्तं मुखं यस्य ।)
वानरः । इत्यमरटीकायां रमानाथः ॥



Correction: