भंसस्
भसूचक
भसित
वाचस्पत्यम्
भसित || न० भस—क्त । भस्मनि हेम० ।
शब्दकल्पद्रुमः
भसितं || क्ली (भस् + क्त ।)
भस्म । इति हेम- चन्द्रः ॥ (यथा, शिवपुराणे बायुसंहितायाम् । २९ । ४१ । “चन्दनं वामदेवाख्ये हरितालञ्च पौरुषे । ईशाने भसितं केचिदालेपनमितीदृशम् ॥”)