संस्कृत-शब्दकोशः

भूभर्त्तृ भूभृत्

भूभुज्

वाचस्पत्यम्

भूभुज् ||‍ पु० भुवं भुड्क्ते भुनक्ति पालयति वा भुज—क्विप् । भूपाले जटा० ।


शब्दकल्पद्रुमः

भूभुक् || [ज्] पुं, (भुवं भुनक्ति पालयतीति । भुज् + “सत्सूद्विषेति ।” ३ । २ । ६१ । इति क्विप् ।)
राजा । इति जटाधरः ॥ (यथा, कामन्दकीयनीतिसारे । ४ । ६१ । “सापसाराणि दुर्गाणि भुवः सारूपजाङ्गलाः । निवासाय प्रशस्यन्ते भूमुजां भूतिमिच्छताम् ॥”)



Correction: