वाचस्पत्यम्
भ्रूभङ्ग || पु० ६ त० । क्रोधादिज्ञापनार्थं भ्रुवस्तिर्प्यक्चासने “भ्रूभङ्गदुष्प्रेक्षसुणस्य तस्य” इति कुमारः ।
शब्दकल्पद्रुमः
भ्रूभङ्गः || पुं, (भ्रुवो भङ्गः ।)
भ्रुवः कौटिल्यम् । यथा, “क्षुद्राः सन्त्रासमेते विजहत हरयो भिन्नशक्रेभ- कुम्भा युष्मद्देहेषु लज्जां दधति परममी शायका निष्पतन्तः । सौमित्रे तिष्ठ पात्रं त्वमपि नहि रुषां नन्वहं मेघनादः किञ्चिद्भ्रूभङ्गलीलानियमितजलधिं राममन्वे- षयामि ॥” इति काव्यप्रकाशः ॥