संस्कृत-शब्दकोशः

मङ्गलनीराजनं मङ्गलप्रदा

मङ्गलपाठक

वाचस्पत्यम्

मङ्गलपाठक ||‍ पु० मङ्गलार्थं स्तुतीः पठति पठ—ण्वुल् । स्तुतिपाठके हेमच० । “आ वृथामङ्गलपाठक ।” वेणी० ।


शब्दकल्पद्रुमः

मङ्गलपाठकः || पुं, (पठतीति । पठ + ण्वुल् । मङ्गलस्य पाठकः ।)
बन्दी । इति हेमचन्द्रः । ७ । ९४ ॥ (यथा, वेणीसंहारनाटके । १, अङ्के ‘आः पाप ! दुरात्मन् ! वृथामङ्गलपाठक ! ।’



Correction: