वाचस्पत्यम्
मणिसर || पु० मणीन् सरति कारणत्वेन गच्छति सृ—अच् ६ त० । मणिखचिते हारभेदे ।
शब्दकल्पद्रुमः
मणिसरः || पुं, (मणिभिः स्रियते गम्यते ग्रथ्यते इतिभावः । सृ + कर्म्मणि अप् ।)
मुक्ताहारः । यथा, गीतगोविन्दे ७ सर्गः । “घटयति सघने कुचयुगगगने मृगमदरुचि- रूषिते । मणिसरममलं तारकपटलं नखदशशशि- भूषिते ॥”