संस्कृत-शब्दकोशः

मायाकार मायाजीविन्

मायाकृत्

वाचस्पत्यम्

मायाकृत् ||‍ पु० मायामिन्द्रजालं करोति कृ—किप् । मायाकरे (बाजीकर) शब्दर० ।


शब्दकल्पद्रुमः

मायाकृत् || पुं, (मायां स्थलजलादौ जलस्थलादि ज्ञानं करोति कारयतीति । कृ + क्विप् । तुगा- गमश्च । करोतिरत्रान्तर्भूतण्यर्थः ।)
माया कारः । यथा, —
“शाम्बरी साम्बरी माया मायाकृत् भिक्षुके नटे ।” इति शब्दरत्नावली ॥



Correction: