संस्कृत-शब्दकोशः

मुखपूरण मुखभूषण

मुखप्रिय

वाचस्पत्यम्

मुखप्रिय ||‍ न० मुखं प्रीणाति प्री—क—उप० स० । १ लवङ्गे भावप् २ मुखरोचकमात्रे त्रि० ।


शब्दकल्पद्रुमः

मुखप्रियः || पुं, (मुखस्य प्रियः ।)
नारङ्गः । इति भावप्रकाशः ॥ वक्त्ररोचके, त्रि ॥ (यथा, सुश्रुते सूत्रस्थाने ४५ अध्याये । “मुखप्रियः स्थिरमदो विज्ञेयोऽनिलनाशकः ।”)



Correction: