वाचस्पत्यम्
मूष || पुंस्त्री० मूष—क । १ मूषिके रत्ना० स्त्रियां ङीष् । २ तै- जसद्रव्यद्रावणपात्रे (मुचि) अमरः । ३ नवाक्षे “एकद्वित्र्या- दि मूषावहने” ति लीला० ५ देवताडवृक्षे च स्त्री शब्दच०
वाचस्पत्यम्
मूष || लुण्ठने भ्वा० पर० सक० सेट् । मूषति अमूषीत् । मुमूष
शब्दकल्पद्रुमः
मूषः || पुं-स्त्री, (मोषति अपहरतीति । मूष् + इगुपधत्वात् कः ।)
मूषिकः ॥ (यथा, पञ्च- तन्त्रे । ३ । २२२ । “एष प्रतिभाति ते मूष- राजः ।”)
तैजसावर्त्तनी । इति शब्दरत्नावली ॥
शब्दकल्पद्रुमः
मूष || लुण्ठने । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (भ्वा०-पर०- सक०-सेट् ।)
षष्ठस्वरी । यो मूषति परद्रव्यम् । इति हलायुधः ॥ ह्रस्वीत्येके । मोषति । इति दुर्गादासः ॥