वाचस्पत्यम्
रोमश || त्रि० रोमाणि सन्त्यस्य श । १ प्रचुररोमयुक्ते २ मेषे पुंस्त्री० हेमच० स्त्रियां ङीष् । ३ पिण्डालौ ४ शूकरे पुंस्त्री स्त्रियां ङीष् । ५ कुम्भ्याञ्च पु० (पाना) राजनि० ।
शब्दकल्पद्रुमः
रोमशः || पुं, (रोमाणि सन्त्यस्येति । रोमन् + “लोमादिपामादिपिच्छादिभ्यः शनेलचः ।” ५ । २ । १०० । इति शः ।)
मेषः । इति हेम- चन्द्रः ॥ पिण्डालुः । कुम्भी । शूकरः । इति राजनिर्घण्टः ॥ (ऋषिविशेषः । यथा, भागवते । ६ । १५ । १४ । “रोमशश्च्यवनो दत्त आसुरिः सपतञ्जलिः ॥” अस्य ऋषेरेकलोमपतने एकेन्द्रपातो भवेत् एवं सर्व्वलोमपतनकालस्तस्य परमायुः । एतादृशो- ऽप्यसौ जीवामि वा कियन्ति दिनानीति चिन्त- यन् निवस्तुं गृहं न निर्म्ममे केवलं वर्षासु धारा- पातनिवृत्तये मस्तकविन्यस्तकटस्तपश्चरति । विशेवविवरणमस्य ब्रह्मवैवर्त्ते श्रीकृष्णजन्मखण्डे द्रष्टव्यम् ॥ क्ली, उपस्थम् । यथा, ऋग्वेदे । १० । ८६ । १६ । “सेदीशे यस्य रोमशं निषेदुषो विजृम्भते विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥” “निषेदुषः शयानस्य रोमशमुपस्थं विजृम्भते विवृतं भवति ।” इति तद्भाष्ये सायणः ॥)
अतिशयलोमविशिष्टे, त्रि ॥ (यथा, मनुः । ३ । ७ । “हीनक्रियं निष्पुरुषं निश्छन्दो रोमशार्शसम् ॥”)