संस्कृत-शब्दकोशः

वलिमुख वलिश

वलिर

वाचस्पत्यम्

वलिर ||‍ त्रि० वल—घञर्थे क वलसंवरणमस्त्यस्य इरन् । केकरे अमरः ।


शब्दकल्पद्रुमः

वलिरः || त्रि (वलते संवृणोति चक्षुस्तारामिति । वल + बाहुलकात् किरच् ।)
केकरः । इत्य- मरः ॥



Correction: