वाचस्पत्यम्
वावृत || संभक्तौ द्रि० आत्म० सक० सेट् क्त्वा वेट् । वावृत्यते अवावर्त्तिष्ट । “ततो वावृत्त्यमाना सा” भट्टिः ।
शब्दकल्पद्रुमः
वावृत || य ङ उ संभक्तौ । वरणे । इति कविकल्प- द्रुमः ॥ (दिवा०-आत्म०-सक०-सेट् । क्त्वावेट् ।)
य ङ, वावृत्यते । उ, वावर्त्तित्वा वावृत्त्वा । संभक्तिःसेवनम् । इति दुर्गादासः ॥ (“ततो वावृत्यमानासाविति भट्टिः ॥)