वियन्मणि
वियात
वियम
वाचस्पत्यम्
वियम || पु० वि + यम—घञ् । १ संयमे अमरः । २ दुःखे क्षीर- स्वामी । पक्षे वृद्धिः । वियाम तत्रार्थे
शब्दकल्पद्रुमः
वियमः || पुं, (वि + यम + “यमः समुपनिविषु च ।” ३ । ३ । ६३ । इत्यप् ।)
संयमः । इत्य- मरः ॥ दुःखम् । इति स्वामी ॥