शुनी
शुन्ध
शुनीर
वाचस्पत्यम्
शुनीर || पु० शुनी + संघार्थे र । कुक्कुरौसमूहे त्रिका० ।
शब्दकल्पद्रुमः
शुनीरः || पुं, कुक्कुरीसमूहः । इति त्रिकाण्डशेषः शुन्ध, क शुद्धौ । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (चुरा०- पर०-अक०-सेट् । क, श्रुन्धयति । अयमात्मने पदीत्येके । इति दुर्गादासः ॥