संस्कृत-शब्दकोशः

शुभ्रांशु शुम्भ

शुभ्रि

वाचस्पत्यम्

शुभ्रि ||‍ पु० शुभ—क्रि । चतुर्मुखे ब्रह्मणि सि० कौ० ।


शब्दकल्पद्रुमः

शुभ्रिः || पुं, (शोभते इति । शुभ + “अदिशदिभू- शुभिभ्यः क्रिन् ।” ४ । ६५ । इति क्रिन् ।)
ब्रह्मा । इति सिद्धान्तकौमुद्यामुणादिवृत्तिः ॥



Correction: