वाचस्पत्यम्
शूलघ्न || पु० शूलं हन्ति हन—क । तुम्बुरवृक्षे रत्नमा० ।
शब्दकल्पद्रुमः
शूलघ्नः || पुं, (शूलं हन्तीति । हन + टक् । तुम्बुरु- वृक्षः । इति रत्नमाला ॥ शूलघातके, त्रि, ॥ (यथा, सुश्रुते । १ । ४५ । “सर्पिर्मण्डस्तु मधुरः सरो योनिश्रोत्राक्षि- शिरसां शूलघ्नः इति ॥”)