मानज
मानदण्ड
मानद
मानदः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− डुदाञ् (दाने) - "कः" (३-२-३)
व्युत्पत्ति− मानमर्जुनादिभ्यः महाराथिकत्व आधिराज्यरूपं बहुमानं दधाति
प्रयोग− "अमानी मानदो मान्यः"
उल्लेख− वि० स०
विस्तार− "ख मानदोऽर्जुनादिभ्यो मानं राज्यं च दत्तवान्" - निरुक्तिः
अर्थ−
विष्णु ।
मानद (विशेषण)
अर्थ−
१. सम्मान दिने/अरूको आदर गर्ने,
२. शत्रुको मान मर्दन गर्ने/वीर ।