मुह् मूक

मू

¹“मूङ् बन्धने” ² मावकः-विका, मावकः-विका, ³ मुमूषकः-षिका, ⁴ मिमावयिषकः-षिका, मोमूयकः-यिका;
मविता-त्री, मावयिता-त्री, मुमूषिता-त्री, मोमूयिता-त्री;
इत्यादीनि सर्वाणि रूपाणि भौवादिकपवतिवत् ⁵ ज्ञेयानि।
⁶ मूतम्- तः-तवान्, ⁷ जीमूतः, क्त्वाप्रत्यये मूत्वा, ⁸ मूषा इमानि रूपाण्यधिकान्यत्रेति विशेषः।
⁹

प्रासङ्गिक्यः

↑ (१२९४)
↑ (१-भ्वादिः-९६७। सक। सेट्। आत्म।)
↑ ५। सन्नन्ते ‘सनि ग्रहगुहोश्च’ (७-२-१२) इतीण्निषेधः। ‘इको झल्’ (१-२-९) इति सनः कित्त्वात् गुणनिषेधः।
↑ ६। ण्यन्तात् सनि ‘ओः पुयण्ज्यपरे’ (७-४-८०) इत्यनेन पवर्गपरकत्वात् अभ्यासस्य इकारः।
↑ (१०३३)
↑ ७। निष्ठायाम्, ‘श्र्युकः क्किति’ (७-२-११) इति इण्निषेधः। एवं क्त्वा क्तिन्प्रभृतिष्वपि ज्ञेयम्।
↑ ८। जीवनस्य मूतः जीमूतः = मेघः। पृषोदरादित्वात् (६-३-१०९) जीवनशब्दस्य ‘जी’ इत्यादेशः।
↑ ९। ‘मूङ्य्वोर्लोपश्च’ (द। उ। ९-१७) इत्यूषन्प्रत्यये धातूकारलोपे च रूपमेवम्।
↑ [पृष्ठम्१०४४+ २८]

संस्कृत-शब्दकोशः