संस्कृत-शब्दकोशः

मृतवत्सा मृतसञ्जीवनी

मृतसञ्जीवन

मृतसञ्जीवन (विशेषण)


निष्पत्ति− सम् + जीव (प्राणधारणे) - "ल्युः" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− मृतं सञ्जीवयति

अर्थ−
मुर्दा पाल्ने ।


मृतसञ्जीवनम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
मरेकोलाई बचाउने क्रिया । सञ्जीवनीविद्या ।



Correction: