संस्कृत-शब्दकोशः

रत्नमाली रत्नमुख्य

रत्नमुकुट

रत्नमुकुटः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
एक बोधिसत्त्व ।


रत्नमुकुटम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
रत्नको मुकुट ।



Correction: