रुच्
रुच्यकन्द
रुच्य
रुच्यः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− रुच (दीप्तौ) - "क्यप्" (३-१-११४)
व्युत्पत्ति− रोचते
विस्तार− "रुच्यः प्रियः पतिर्भर्ता सेक्ता वरयिता धवः" - वैज०
अर्थ−
१. पति/स्वामी,
२. शाली धान/ अगहनी धान,
३. सौचरनुन,
४. निर्मली ।
रुच्य (विशेषण)
अर्थ−
१. राम्रो,
२. रुचि गराउने ।