संस्कृत-शब्दकोशः

व्याप्तिमत् व्याप्यत्व

व्याप्य

व्याप्य (विशेषण)


निष्पत्ति− वि + आप्लृ (व्याप्तौ) - "ण्यत्" (३-१-१२४)

अर्थ−
व्याप्त गर्न योग्य ।


व्याप्यम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
१. साध्य, जसद्वारा कुनै काम बन्छ,
२. कुठनामको बुटी ।



Correction: