संस्कृत-शब्दकोशः

शरण्ड शरण्यता

शरण्य

शरण्य (विशेषण)


निष्पत्ति− "यत्" (४-४-९८)
व्युत्पत्ति− शरणे साधुः
प्रयोग− १) "अकिञ्वनोऽनन्यगतिः शरण्य त्वत्पादमूलं शरणं प्रपद्ये" २) "असौ शरण्यः शरणिन्मुखानाम्"
उल्लेख− स्तो० र०, रघु० ६-२१

अर्थ−
१. शरणमा आएकाको रक्षा गर्ने,
२. अभागी/ भाग्य नभएको ।


शरण्यः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
शिव ।


शरण्यम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
१. रक्षा,
२. शरण पाउने ठाउँ ।



Correction: