शर्याति
शर्वपत्नी
शर्व
शर्वः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− शृ (हिंसायाम्) - "वः" (उ० १-१५३)
व्युत्पत्ति− शृणाति संहरति सर्वाः प्रजाः प्रलयकाले
प्रयोग− "धर्मेणापि पदं शर्वे कारिते पार्वतीं प्रति । पूर्वापराधभीतस्य कामस्योच्छ्वसितं मनः"
उल्लेख− कुमा० ६-१४
अर्थ−
१. शिव,
२. विष्णु ।
हेरौँ- शर्व् धातु