संस्कृत-शब्दकोशः

शीवल शुककीट

शुक

शुकः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− शुभ (भाषणे) - "कक्" भकारलोपश्च निपा० (उ० ३-४२)
प्रयोग− "स व्रीहिणां यावदपासितुं गताः शुकान् मृगैस्तावदुपद्रुतश्रितम्"
उल्लेख− माघ० १२-४२

अर्थ−
१. सुगाचरो,
२. शिरीषको रूख,
३. शुकदेव,
४. रावणको दूत,
५. तालीशपत्र,
६. लोधको रूख, शुकः ७. टटेलो ।


शुकम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
१. कपडा/लुगा,
२. टोपी,
३. फेटा,
४. कपडाको किनारा ।



Correction: