संस्कृत-शब्दकोशः

शुभ्रिका शुम्भघातिनी

शुम्भ

शुम्भः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
दुर्गाले मारिएको निशुम्भको दाजु, कश्यप ऋषिद्वारा दनुको गर्भबाट जन्माइएको एक दानव । भनाइ छ-

“कश्यपस्य दनुर्नाम भार्या सा द्विजसत्तम ॥
तस्याः पुत्रद्वयं जज्ञे सहस्त्राक्षादलाधिकम् ॥
ज्येष्ठः शुम्भ इति ख्यातो निशुम्भश्चापरोऽसुरः ॥
तृतीयो नमुचिर्नाम महाबलपराक्रमः ॥”

(वामनपुराण) ।


हेरौँ- शुम्भ् धातु


हेरौँ- शुम्भ् धातु



Correction: