बुभुक्षित (वि०) [बुभुक्षा+इतच्]
भूखा, भुखमरा, क्षुधापीडित–बुभुक्षितः किं न करोति पापम्–पंच० ४।१५, या बुभुक्षितः किं द्विकरेण भुङ्क्ते–उद्भट ।