संस्कृत-शब्दकोशः

भास्मन भास्वर

भास्वत्

भास्वत् (वि०) [ भास्+मतुप्, मस्य वः]


चमकीला, चमकदार द्युतिमान्, देदीप्यमान्–कु० १।२, ६।६०, पुं०
1. सूर्य–भास्वानुदेष्यति हसिष्यति पङ्कजालिः –सुभा०, रघु० १६।४४
2. प्रकाश, कान्ति, आभा
3. नायक,
~ती
सूर्य की नगरी ।



Correction: