संस्कृत-शब्दकोशः

भूमत् भूमय

भूमन्

भूमन् (पुं०) [ बहोर्भावः बहु+इमनिच् इलोपे भ्वादेशः]


1. भारी परिमाण, प्राचुर्य, यथेष्टता, बड़ी संख्या –भूम्ना रसानां गहनाः प्रयोगा:–मा० १।४, संभूयेव सुखानि चेतसि परं भूमानमातन्वते –४।९
2. दौलत नपुं०
1. पृथ्वी
2. प्रदेश, जिला, भूखण्ड
3. प्राणी, जन्तु
4. बहुवचनता (संख्या की)–आपः स्त्रीभूम्नि –अमर० तु० पुंभूनन् ।



Correction: