संस्कृत-शब्दकोशः

भृष्ट भेक

भृष्टि

भृष्टिः (स्त्री०) [ भ्रस्ज्+क्तिन्]


1. तलना, भूनना, सेंकना
2. उजड़ा हुआ बाग या उपवन ।



Correction: