संस्कृत-शब्दकोशः

भ्रंशिन् भ्रश्

भ्रशिमन्

भ्रशिमन् (पुं०) [भृशस्य भावः– इमनिच्, ऋतो रः]


प्रचंडता, अत्यधिकता, उग्रता, उत्कटता ।



Correction: