संस्कृत-शब्दकोशः

मधुराङ्गक मधूक

मधुरिमन्

मधुरिमन् (पुं०) [ मधुर+इमनिच्]


माधुर्य, रोचकता –मधुरिमातिशयेन वचोऽमृतम्–भामि० १।११३ ।



Correction: