संस्कृत-शब्दकोशः

मन्दिरा मन्द्यव्याज

मन्दुरा

मंदुरा [ मन्द्+उरच्+टाप्]


1. अश्वशाला, घुड़साल अस्तबल–प्रभ्रष्टोऽयं प्लवंगः प्रविशति नृपतेर्मंदिरं मंदुरायाः– रत्न० २।२, रघु० १६।४१
2. शय्या, चटाई ।


मन्दुरा [मन्द्+उरच्]


1. अश्वशाला, अस्तबल, तबेला
2. शय्या, चटाई ।
समस्त पद
~पतिः, ~पालः
अश्वशाला का प्रबन्धकर्ता,
~भूषणम्
बन्दरों की एक जाति ।

परिशिष्ट



Correction: