संस्कृत-शब्दकोशः

मन्मथ मन्यु

मन्मन

मन्मनः (पुं०)
1. गुप्त कानाफूसी (दंपत्योर्जल्पितम् मंदम् )
“करोति सहकारस्य कलिकोत्कलिकोत्तरम् ।
मन्मनो मन्मनोऽत्येष मत्तकोकिलनिस्वनः ॥”
–काव्या० ३।११
2. कामदेव ।



Correction: