संस्कृत-शब्दकोशः

मुस्र मुहुस्

मुहिर

मुहिर (वि०) [मुह्+किरच्]


मूर्ख, मूढ, जड़,
~रः
1. कामदेव
2. मूर्ख, बुद्धू ।



Correction: