वक्षस् (नपुं०) [वह्+असुन्, सुट् च]
छाती, हृदय, सीना – कपाटवक्षाः परिणद्धकन्धरः –रघु० ३।३४ ।समस्त पद~जः, ~रुह्, ~रुहः (‘वक्षोजः’, ‘वक्षोरुह्’, ‘वक्षोरुहः’) स्त्री की छाती –भामि० २।१७, ~स्थलम् (‘वक्ष’ या ‘वक्षः स्थलम्’) छाती या हृदय ।