वज्रिन् (पुं०) [वज्र+इनि]
1. इन्द्र –ननु वज्रिण एव वीर्यमेतद्विजयन्ते द्विषतो यदस्य पक्ष्याः –विक्रम १।५, रघु० ९।२४2. उल्लू ।