वितथ (वि०) [वि+तन्+क्थन्]
1. झूठ, मिथ्या–आजन्मनो न भवता वितथं विलोक्तम्–वेणी – ३।१३, ५।४१, रघु० ९।८2. व्यर्थ, निरर्थक–यथा 'वितथ प्रयत्न' में ।