विपत्तिः (स्त्री०) [वि+पद्+क्तिन्]
1. संकट, दुर्भाग्य, अनर्थ, अनिष्टपात, आफत – संपत्तौ च विपत्तौ च महतामेकरूपता–सुभा०
2. मृत्यु, बिनाश – अति रभसकृतानां कर्मणामाविपत्तेर्भवति हृदयदाही शल्यतुल्यो विपाक:– भर्त० –भर्तृ० २।९९, रघु० १९।५६, वेणी० ४।६, हिमसेकविपत्तिः नलिनी –रघु० ८।४५
3. वेदना, यातना
~त्तिः
(पुं०) श्रेष्ठ पदाति, पैदल–सिपाही कि० १५।१६।
विपत्तिः [विपद्+क्तिन्]
अवसान, समाप्ति ।
परिशिष्ट