विभूषा [वि+भूष+अ+टाप्]
अलंकार, सजावट,– संपेदे श्रमसलिलोद्गमो विभूषा–कि० ७।५, रघु० ४।५४2. प्रकाश, कान्ति3. सौंदर्य, आभा ।