संस्कृत-शब्दकोशः

विष्वच् विष्वणन

विष्वञ्च्

विष्वञ्च् (वि०) [विषुम् अञ्चति– विषु+अच्+ल्किन्]


(कर्तृ०, ए० व० पुं० विष्वङ् , स्त्री० विषूची, नपुं० विष्वक् )
1. सर्वत्र जाने वाला, सर्वव्यापक, –विष्वङ्मोहः स्थगयति कथं मन्दभाग्यः करोमि –उत्तर० ३।३८, मा० ९।२०
2. भागों में अलग अलग करने वाला
3. भिन्न. (‘विष्वक्’ शब्द क्रिया विशेषण के रूप में प्रयुक्त होता है तो इस का अर्थ है –'सर्वत्र' 'सबओर' 'चारों तरफ' –कि० १५।५९, पञ्च० २।२, मा० ५।४, ९।२५) ।
समस्त पद
~सेनः
(विष्वक्सेनः, या विष्वेक्षणः) विष्णु का विशेषण –साम्यमाप कमलासखविष्वक्सेनसेवितयुगान्तपयोधे: –शि० १०।५५, विष्वक्सेनः स्वतनुमविशत्सर्वलोकप्रतिष्ठाम् –रघु० १५।१०३,
~प्रिया
लक्ष्मी का नाम ।



Correction: