वैधेय (वि०) (स्त्री० –‘यी’) [विधि+ढक्]
1. नियमानुकूल, विहित2. मूर्ख, बुद्धू, जड, ~यः मूढ, जडमति –प्रलपत्येष वैधेयः –श० २, विक्रम० २ ।