संस्कृत-शब्दकोशः

वैधुर्य वैनतेय

वैधेय

वैधेय (वि०) (स्त्री० –‘यी’) [विधि+ढक्]


1. नियमानुकूल, विहित
2. मूर्ख, बुद्धू, जड,
~यः
मूढ, जडमति –प्रलपत्येष वैधेयः –श० २, विक्रम० २ ।



Correction: