संस्कृत-शब्दकोशः

व्यङ्गुल व्यच्

व्यङ्ग्य

व्यङ्ग्य (वि०) [वि+अञ्ज्+ण्यत्]


1. व्यञ्जना शक्ति द्वारा ध्वनित, परोक्षसङ्केत द्वारा सूचित
2. ध्वनित (अर्थ),
~ग्यम्
उपलक्षित अर्थ, व्यङ्ग्योक्ति, परोक्ष सङ्केत (विप० वाच्य 'मुख्यार्थ' और लक्ष्य 'गौण या सङ्केतित अर्थ') –इदमुत्तममतिशयिनि व्यङ्ग्ये वाच्याद् ध्वनिर्बुधैः कथितः –काव्य० १ ।



Correction: