शरव्यम् [शरवे शरशिक्षायै हितं–शरु+यत् (तीर मारने का) निशाना, लक्ष्य (आलं० से भी)–तौ शरव्यमकरोत्स नेतरान् –रघु० ११।२७, कृताः शरव्यं हरिणा तवासुराः–श० ६।२९, रघु० ७।४५, शि० ७।२४, व्यसनशतशरव्यतां गताः –का० ।