शौभिकः [शौभं व्योमपुरं शिल्पमस्य –शौभ+ठक्]
1. मदारी, बाजीगर2. शिकारी, बहेलिया –इति चिन्तयतो हृदये पिकस्य समधायि शौभिकेन शरः –भामि० १।११४ ।